Τρίτη, Ιουλίου 24, 2007

Hereafter




Όταν πέθανε νεώτατος ο Σοπέν, ο Ντελακρουά έγραψε στο ημερολόγιό του: "Μου είναι αδύνατον να εννοήσω το πώς γίνεται να έχει πεθάνει αυτός ο άνθρωπος και να ζουν τόσοι άλλοι αχρείοι". Κάπως έτσι τα σημείωνε ο ζωγράφος...


Αλλά τώρα γυρίζουμε πάλι στην πολεμική. Κι ωστόσο, μπροστά σε κάποιους χαμούς, δεν έχει περάσει κάποτε, έστω φευγαλέα, από το φτωχό μας μυαλό τούτη ακριβώς η σκέψη;


Κι ακούω αμέσως μια παλιά παλιά φλογέρα να μου σφυρίζει -

"Έλεος, Κυρά, και σβήσε μου τη φλόγα της βλαστήμιας"...


Μπροστά στην απώλεια πάντα με τις αντιφάσεις μας, πάντα με όλα τα μέσα μας τα ασυμφιλίωτα...


Βολκώφ

Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007

Πηγή Καφετζοπούλου - Μά'ισσα Σελήνη


Μά'ισσα Σελήνη


Στους ίσκιους παίζουνε κρυφτό της νύχτας οι εραστές,
όλοι αγαπούν εκείνη,
που κάθε βράδυ γίνεται πιο όμορφη από χτες,
με όνειρα τους ντύνει.

Μικρή φαντάζει γόησσα στο φως των αστεριών,
η Μά'ισσα Σελήνη,
με μιας τους κλέβει το μυαλό, πλανεύτρα των καρδιών,
με όνειρα τους ντύνει.

Στους δρόμους παίζουνε κρυφτό της νύχτας οι φωνές,
που τραγουδούν για κείνη,
ανήμπορες ανοίγουνε μεγάλες αγκαλιές
και της ζητούν να μείνει.



Πηγή Καφετζοπούλου

Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007

Πηγή Καφετζοπούλου

Του ποιητή της Σταυροπηγής


Στέκι του τα όνειρα
Πρόλαβα και τον είδα
να σκιάζει οπτασίες
Να φωτοτροπεί με το Άπειρο
Αγνός, ανύποπτος, σεσημασμένος
Επίσημη κατηγορία:
δηλώνει πως δεν ξέρει τίποτα
Ύποπτος για παντογνώστης
Και το χειρότερο:
συνομιλεί με την ψυχή του.


Πηγή: Πηγή Καφετζοπούλου, Πτήση (στο φως ενός κεριού), Εκδόσεις Δωδώνη.


Καλό σου ταξίδι, Πηγή... Περήφανος που σε γνώρισα... Kαλό σου ταξίδι...

Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007

Ρήσεις - 1


"Η ζωγραφική δεν γίνεται για να διακοσμούμε διαμερίσματα. Είναι ένα όργανο πολέμου για επίθεση και άμυνα εναντίον του εχθρού".


Πάμπλο Πικάσο, 1945



Ars minima

8.

Το σώμα είναι πληγή.

Ψυχή του τίγρη
το τρυφερότερο ζαρκάδι
σε σπαράζει.



© Θεοδόσης Βολκώφ

Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007

Dead Poets Society

Έχω πάρα πολλές ενστάσεις όσον αφορά στη συγκεκριμένη ταινία, αλλά αυτή τη σκηνή, καθώς και τη συνέχειά της με την «απαγγελία» του Whitman, την κρατάω. Το απόσπασμα αφιερώνεται – για άλλη μια φορά – σε αυτούς που μας κρύβουν την ομορφιά: στους μεγαλόσχημους κριτικούς μας, στους ασπάλακες των Πανεπιστημίων, στους διά την πνευματική μας ζωή κοπτόμενους εκδότες, στους διευθυντές των λογοτεχνικών μας περιοδικών και στους ποιητές που με το ένα χέρι βαστούν την πένα της ποίησης και με το άλλο τον κάλαμο της δημοσιογραφίας• κι ακόμα στους νέους – και δεν είναι λίγοι – που φιλοδοξούν να τους μοιάσουν και ονειρεύονται να γίνουν «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη». Τελικά, κατά πώς φαίνεται, αυτοί οι κύριοι συναγωνίζονται σε αφιερώσεις τις αγάπες μας...


Βολκώφ

Mozart - Συμφωνία Νο. 25 - 1st movement

Wiener Philarmoniker, Karl Bohm.
O Mozart στα 18 του χρόνια...