Στον Πιερ ντε Ρονσάρ,
«πρίγκιπα των ποιητών και ποιητή των πριγκίπων»
Μνήμη Κώστα
Βάρναλη,
που έγραψε για
εκείνον
Εμένα με συνέχει απόψε
η έννοια
να σου ιστορήσω αφότου
έχεις λείψει
το τι συνέβη στο έργο
σου: έχει εκλείψει.
Δεν πίνουν της πηγής
σου τ’ αργυρένια
και τα χρυσά τα νάματα.
Κερένια
είδωλα πια κι οι
ποιητές. Κι η θλίψη
του μηδενός στους
πάντες έχει ενσκήψει
και μας κρατά σ’
αρπάγια σιδερένια.
Για ποια Φραγκιά μιλάς
και ποια Εγγλιτέρα;
Τον Στίχο σου η λήθη
σαβανώνει
κι οι νέοι σ’ αγνοούν
–Γάλλοι και πέρα–
και ψευτοζείς μονάχα
στα χαρτιά μου.
Κι ωστόσο μη σε μέλλει.
Πρίγκιπά μου,
τούτ’ η εποχή τα πάντα
θανατώνει.
© Θεοδόσης Βολκώφ
